Merhaba,

bu kadar dert varken memlekette ve dünyada biz size evimizin çıkma pencerelerinin müjdesini falan vereceğiz. şu an için bildiğimiz tek gerçek yol bu olduğundan, durmuyoruz, buyrunuz başlıyorum;

çok olmadı Adatepe kiralık köy evimizde soba başında mırıldarken yine cem ile takıldı huzursuz zihinlerimiz ahvalimize. kaba başlıklarımız şunlardı; buralarda köyde yaşayabilmek için bu denli gereksiz kira ödüyor olmak, evin geçirilemeyen rutubetli hali, Adatepe’nin turistik ve sahnemsi halinin bizdeki etkisi, arazimizde olma isteği, duran paranın bereketsizliği ve gezme-koklama-dokunma özlemi..

ve ani bir hemfikirlilikle dedik ki; bırakalım iki katlı evi, onun gerektirdiği temeli, çocuk odasını, pomza taşını, zırtı pırtı ve elimizdeki imkanlarla öncelikle içine girip mis gibi uyuyabileceğimiz, tek oda, banyo ve açık mutfaklı klübemizi, ‘’kovuk’’umuzu yapalım. burada hangi usta çalışabilecekse ondan yardım alalım, uygun olabilecek ne malzeme varsa onları kullanalım. gerisine de sonra bakalım.

nihayet, bugünlerde saim ustamız yalı baskılarımızı hazırlar iken, arazide su basman çalışmaları var. evet başladık! sonuçta tam manasıyla ‘’tiny house’’ umuzu yapıyoruz. mimari planımız falan da yok. duvarlar dahil 30 metrekaremiz var. çatımızı yüksek tuttuk. sanırsak 🙂 haydi bakalım.

şanslıyız gökçeada’dan arkadaşlarımız burcu ve gökhan’dan, adatepebaşı komşu köy arkadaşlarımız volkan ve beverley’den çıkma, ruhlu, kestane pencerelerimiz yolda…

kovuk’a dair kaba çizimleri, harcamalarımızı ve tüm detayları paylaşacağız. aşamaları fotoğraflıyoruz. topluluk desteği de alarak yaptığımız kovuk’umuz bize yuva, sizlere ilham ve keyifli bir durak olacak diliyoruz.

ve dahası…

hayat durmaz, ve beraberinde başka olaylar da gelişir;

sevgili yoldaşımız, bizim köylü; esasen şehirli murat, hem çiçek’imizin gelişini şenlendirelim hem de arazimize yakın olalım diye bize bu süreçte ev paylaşımı teklif etti.

zaten 2 sene önce burada, yolda, tanıştığımız murat güneş’in esaslı bir arkadaşı olur.

böyle gönüllerle dostlar dünyamız cennet olur.

hemencecik paketlendik; eşyalanmışız biraz, şaşarak…

ve tekrar evsiziz, oh. büyük aileyiz, oh.

işte bizde değişenler, gelişenler, atılan adımlar bunlardır. adatepe’den çetmibaşı’na geldik. kasabadan 8 km uzakta dağda, doğadayız, çiçek’imiz yörük kızı doğacak.

sizde vaziyet nedir?